9. Uluslararası Uluslararası Kadın Yönetmenler Film Festivali, 88 ülkeden 675 başvuruyla başladı; kadın sinemacıların görünürlüğü ve üretim koşulları açılışın ana gündemiydi

İVA Sanat ve Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi iş birliğiyle hayata geçirilen “Fragmanlar” projesi, farklı disiplinlerden öğrencileri tek bir sanat eserinin izinden yola çıkarak yeni üretimler yapmaya davet ediyor

Uluslararası Gastronomi Film Festivali’nin Londra edisyonu, Anadolu mutfağının dönüşümü ve göçle şekillenen mutfak kültürü üzerine panellerle tamamlandı. Etkinlikte film gösterimleri ve akademik tartışmalar öne çıktı

Edirne, 21 Mayıs’ta başlayacak ilk bienaliyle tarihsel birikimini çağdaş sanatla buluşturan geniş ölçekli bir kültür-sanat buluşmasına hazırlanıyor

Gazeteci Suat Kavukluoğlu’nun ilk romanı “Son Güzel İstanbul”, okurla buluşmadan önce müzikle hayat buldu. Romanın içinden doğan şarkılar dijital platformlarda yayımlanırken, proje müzik ve edebiyatı bir araya getiren yeni bir anlatı denemesi olarak öne çıkıyor.

Ağustos ayında ilk kez sinemaseverleri ağırlayacak olan Çatalca Film Festivali, kısa film dünyasına yeni bir soluk getirmek için kapılarını açtı. Genç yönetmenler için başvuru süreci 26 Haziran’a kadar devam edecek

İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından düzenlenen 45. İstanbul Film Festivali, The Marmara Taksim’de gerçekleştirilen ödül töreniyle sona erdi. 9-19 Nisan tarihleri arasında İstanbul’un iki yakasında düzenlenen festival boyunca 127 uzun metraj ve 13 kısa film izleyiciyle buluştu

The Godfather"ın efsane yönetmeni Francis Ford Coppola, tüm servetini tek bir filme yatırırken mutfakta neler yaşandı? 45. İstanbul Film Festivali'nin en dikkat çeken belgesellerinden Megadoc'un yönetmeni Mike Figgis ile konuştuk.

İstanbul Film Festival'inde Altın Lale için yarışan Ali Vatansever'in "Bir Arada Yalnız"ı, bir umut arayışı ile üst üste yığılan evlerin içinde daralan bir gerçeklik arasında sıkışan bir ailenin hikayesini anlatıyor. Sağlık Sistemi, bürokrasi ve şehir yaşamının ortasında nefessiz kalan hayatlara bakıyor.

Gianfranco Rosi’nin Pompei’si bir felaket filmi değil; felaketin çoktan olup bittiği bir yerde yaşamaya devam etmenin tuhaf, neredeyse utangaç hâli. Pompei burada yalnızca bir arkeolojik alan değil; üstü örtülmüş bir zamanın hâlâ sızdırdığı bir yüzey gibi.