Gianfranco Rosi’nin Pompei’si bir felaket filmi değil; felaketin çoktan olup bittiği bir yerde yaşamaya devam etmenin tuhaf, neredeyse utangaç hâli. Pompei burada yalnızca bir arkeolojik alan değil; üstü örtülmüş bir zamanın hâlâ sızdırdığı bir yüzey gibi.